เหนื่อย
แต่ก้อสติลหลั่นล้าๆ
เครซี่มูน เต้นยากเว่อเลย เหวออ -*-
แอบดีใจกะอาราชิด้วยที่ทำยอดถล่มทลายได้อีกครั้ง ^^
ซ้อมบายศรี พรุ่งนี้ออกไปช่วยไอโอ๋เตรียมงาน
เตรียมตัวไปรับน้อง 3 วัน อย่างเหงาๆ อิอิ
แต่ก้อ นี่แหละตัวชั้น ชั้นได้ค้นพบแล้ว
ว่าสิ่งที่ตัวเองต้องการในตอนนี้
ไม่ใช่สิ่งเคยคิดเอาไว้เลยนะ วันนี้พอโดนแม่ด่าเข้า
5555 คิดได้เลยทันที เราเองสินะที่ไม่ดี
เรามันคงแย่จริงๆ แต่ฝ้ายจะพยายามแก้ไข ^^
สติลเอนจอยไลฟต่อไปนะพี่น้อง อิอิ
ช่วงเน้มีแต่คนมาปรึกษาปัญหาหัวใจกับดิชั้น
ก้อไม่เข้าใจว่า ทำไมชอบมีแต่คนมาปรึกษา
อะไรมากมายอยู่ตลอด สงสัยจะเห็นดิชั้น
เชี่ยวชาญเหรอไงนั่น? เหอะ ก้อได้แต่เปน
ศิราณี แต่ตัวเองเอาตัวไม่รอดนั่นแหละ -*-
เชอะ คิดแล้วก้อช้ำใจ แต่อย่างน้อย
ดิชั้นก้อไม่เห็นแก่ตัวละกัน 55+
และแล้ว ก้อได้เวลาเปิดเทอมแล้วสินะ
เหมือนเริ่มต้นชีวิตใหม่ เทอมใหม่ อีกครั้ง
ไรที่มันไม่ดีก้อจะพยายามลืม แต่ก้อยัง
ทำไม่ได้ 55 (ในบางครั้ง) ก้อไม่รุจะจำทำไม
จำไปเพื่อ? และอะไรอีกหลายอย่าง
ช่วงซัมเมอรที่ผ่านมานี้ ถ้าเทียบกะปีก่อน
ที่หลั่นล้าอยุฮาวาย มันก้อเป็นช่วงที่เปลี่ยนแปลง
ครั้งยิ่งใหญ่ของชีวิตเลย ที่ได้ลองทำอะไร
หรือเจออะไรใหม่ๆเข้ามามากมาย
ปีนี้ก้อเช่นกัน ถึงแม้จะไม่ได้ไปไหน แต่
พอได้เจอการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น
ทำให้ดิชั้นได้เปลี่ยนแปลงตัวเองในทางที่ดีขึ้น (เยอะ)
ทำให้ได้คิด พิจารณา ไตร่ตรอง ทบทวน แก้ไข
ทำทุกอย่างเลย 555+ มากกว่าเดิม ได้ค้นพบตัวเอง
รู้จักตัวเอง พัฒนาตัวเองขึ้นไปอีกขั้น
ตอนนี้ชั้นตื่นนอนเอง บริหารเวลาเริ่มได้และนะ
แต่กิจกรรมยัง so เยอะ เช่นเดิม  ชั้นช่วยแม่ทำงานบ้าน
มากขึ้น ทุกวันนี้ ชั้นซักเสื้อผ้าของชั้นเอง
ชั้นทำกับข้าวกินเองโดยที่ไม่ต้องง้อแม่ให้ทำให้อีกแล้ว
อยากกินไรก้อทำ เปิดหาสูตรในเนตหรือไรก้อว่าไป
ส่วนใหญ่ก้อจะช่วยทำกะน้อง หรือ ทำคนเดียว ก้อหนุกดี
เหมือนได้ลองผิดถูกไปเรื่อย จนกว่าจะอร่อยได้ที่
ชั้นทำความสะอาดห้องของฉันและบริเวณอื่นๆในบ้านเอง
ชั้นมีหน้าที่ล้างจานทุกวัน ฮ่าๆ เหมือนถ้าเหนอะไรอยุในซิ้ง
ถึงจะมีจานอยุใบเดียว ก้อจะรีบเดินไปล้างในทันที 55
(ไม่รุโรคจิตหรือไม่) แต่ก้อยังดีกว่า สุมๆจนมันเปนกองเบ้อเร้อ
จนขี้เกียจไม่อยากทำ เหมือนที่แล้วๆมา มันก้อคงเปนผลมากจาก
การที่ได้ไปฝึกตัวเองที่โน่นส่วนนึง และก้อจากการที่เจอ impact
ในสิ่งที่ไม่คาดคิด จะว่าไปมันก้อรับไม่ได้อยุหรอกนะ
ชั้นรับไม่ทันหรอก มาเร็ว ไปเร็ว เกิน แต่ไหนๆมันก้อเกิดแล้ว
ผ่านไปแล้ว จบไปแล้ว(มั้ง)     มันก้อทำให้ชั้น
ได้เปลี่ยนแปลงมุมมองของความรักใหม่อีก ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นไปอีก
ถึงแม้จะมีแต่คนทิ้งๆๆๆ เหนเราเปนถังขยะมั้ง ชอบเอามาทิ้งอยุเรื่อย -*-
จนทำให้เราคิดอะไรๆได้เยอะมาก จนเข้าใจ เลยอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ชีวิตไม่มีอะไรที่แน่นอนได้เลย เพราะชะนั้น ไม่ว่าจะยังไง
ชั้นจะต้องเอาตัวรอดให้ได้ ต้องพึ่งตัวเองได้ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนจริงๆนะ
ตอนนี้ก้อเลยฝึกทำทุกอย่าง เท่าที่สามารถจะทำได้ 55+ จนรุสึกว่า
ดีใจ เราก้อทำได้นี่นา ไม่เหนจะยากเลย ถึงแม้เมื่อก่อน จะไม่เคย
ได้ลองทำอะไรเลย คุนหนูไปวันๆเหมือนที่ใครต่อใครหลายคนเข้าเหน
นั่นแล แต่ตอนนี้ มันไม่ใช่แล้วละ หลังจากดิชั้นได้ค้นพบใน
สิ่งที่ตัวเองอยากจะทำ อยากจะเป็นแล้ว นั่นคือ การที่ได้ลองอะไรใหม่ๆ
ยอมรับการเปลี่ยนแปลง ไม่ยึดติดกะอดีต นั่นแหละคือที่ต้องการ
แต่ถ้าอดีตที่ดีๆ เราก้อไม่อยากเปี่ยนจริงมั้ย? ^^ แต่แค่ไม่ยึดติดกะมัน
อยากลองทำอะไรๆที่ไม่เคยได้ทำมากมาย มันท้าทายดี ว่ามั้ย? ฮ่าๆ
ถึงภายนอก จะดูเหมือนดิชั้น ติงต๊อง ปันยาอ่อน หรือทำตัวสวยไร้สมองไปวันๆ
แต่ภายในแล้ว สมองของดิชั้นทำงานอยู่ตลอดเวลานะ ^^ 55+
ถ้าเห็นในสิ่งที่ดิชั้นทำหรือเป็น ก็ขอจงรู้เอาไว้เถอะว่า มันออกมาจาก 'ใจ'
ถึงบางทีมันโหลดเกิน รับไม่ไหว แต่ใจสั่งมาค่ะ ฮ่าๆ ปล่อยไปตามหัวใจจริงๆ
เพราะชะนั้นถึงจะเหนื่อยแค่ไหน แต่ถ้ารักและมีความสุขกับสิ่งที่ได้ทำไป
นั่นก้อพอแล้ว สำหรับชีวิตดิชั้นในตอนนี้~

โฮะๆ ไปดีกว่าค่ะ เพราะชะนั้นต่อจากนี้ อยากจะลองทำอะไรอีกมากมายเลย
เพื่อค้นหาตัวเองต่อไป นี่แหละ เป้าหมาย โยสสสสส!!!

ปอลอ ขอบคุณ และ รัก เพื่อนฝูง พี่ น้อง ทุกหมู่เหล่าเลยนะคะ
สำหรับทุกอย่างที่มอบให้ 55+ ฝ้ายสัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุดค่ะ ^^)/